ดูมาเมื่อวันเสาร์อ้ะ ร้องหนักมั่กมายยยย....
ฉากที่เรนแยกกะบลาสต์อ้ะ โฮฮฮฮฮฮฮ....ร้องไห้เปนเผาเต่า<ToT> ซึ้งอ่ะ
แล้วแบบ ฉากที่แทรปเนสต์เล่นกับฉากนี้มันต่อกันแบบ โอ้วว!!!เพลงนี้เขียนให้
นานะกะเรนชัดๆเลยนี่หว่า ซึ้งสุดยอดๆๆ ชอบตอนที่โนบุตะโกนสุดอ้ะ
แบบ"เรนนนนนนนนน"ตะโกนทั้งน้ำตา ซิกๆ <TwT> เปนฉากที่อบอุ่นจิงๆเลย ดูไปแล้วก็
คิดว่า เรน นี่เป็นคนที่โชคดีจังเลยน้า...
คนเราก็ต้องทำเพื่อฝันของตัวเองอ่ะเนอะ แต่เรนใจแข็งน่าดูเลยอะที่เลือก
ไปกับแทรปเนสต์บลาสต์ก็สุดยอดเหมือนกัน เป็นวงที่เข้าใจกัน+อบอุ่นมั่กๆเลยน้า
ทั้งๆที่ก็ผ่านอะไรๆมาด้วยกันเยอะแยะแต่ดันกลายเป็นแบบนี้นี่เนอะ
ร้องไห้โฮเรยอ้ะ(ขอโทดคนอื่นในโรงด้วยนะค๊า...หนูผิดปายแย้วววว)
บางคนอาจจะคิดว่าฉากนั้นเศร้านะ แต่เราว่า มันเป็นฉากที่อบอุ่นมากเลยนะ ไปส่ง
เรนกันหมดเลย...
จิงๆแล้วถ้าวงบลาสต์จะโกรธเรน ที่เรนไม่เลือกเดินไปกับบลาสต์ แต่ไปกับ
แทรปเนสต์ทั้งๆที่ก็มีความฝันอยู่ที่เดียวกันแท้ๆถ้าเป็นเราคงโกรธ แต่บลาสต์ทุกคนก็เข้า
ใจนี่เนอะ ถึงจะทำใจไม่ได้กันก็เถอะ แต่....แปลกตรงไหนล่ะ ใช่มะ???
ถ้าเหตุการณ์แบบในหนังเกิดขึ้นมาจิงๆ หรืออาจจะคล้ายๆ เราก็ไม่รุว่ามันจะอบอุ่น
ขนาดนั้นรึเปล่าน้า อาจจะโดนปล่อยให้ไปคนเดียวแล้วก็เข้าหน้ากันไม่ติดอีกเลยก็ได้เนอะ
ถ้าเป็นอย่างงั้นก็คงโหดร้ายน่าดูเลย...
พอเล่าให้แม่ฟังอ่ะ แม่ก็หัวเราะแล้วบอกว่าเรื่องจิงยังโหดร้ายกว่านั้นเยอะแยะไป
แล้วเราเองอ่ะ ทำเพื่อตัวเองได้แล้วนะ 555+ ก้อจิงอ้ะจะทำงานดนตรีนี่มันก็ต้องมีบ้าง
เนอะ การตัดสินใจให้รอบคอบและก็เด็ดขาดอ่ะ ยากจังเลย
อืมมมม... ก็คงใกล้ถึงตาเรามั่งแล้วสิน้า... ขอให้สอบติดด้วยเท้อ....
